[Milton-L] On the Morning of Christs Nativity - Icelandic translation (modern Icelandic) part I.

Nancy Charlton charltonwordorder1 at gmail.com
Thu Oct 31 15:16:25 EDT 2013


Thank you for this lovely opus. The rhythms are indeed different from Milton's Early Modern, but I have always seen affinities to the Old English/ Norse throughout the whole sweep of English poetry. There must be some kind of racial memory of the alliteration, the caesura, even the kennings. I look forward to reading this more closely. 

And speaking of Old English, could any of you help me out with something that's driving me bats: which OE poems has the "nearu nicht-wacu"?  I couldn't find it in either The Seafarer, or The Wanderer, when I was trying to quote it recently. 

Thanks,
Nancy Charlton

Sent from my iPhone

On Oct 31, 2013, at 11:49 AM, Ingibjorg Elsa Bjornsdottir <ieb at simnet.is> wrote:

> As promised:  Milton in modern Icelandic - Part I.  The rest will follow later.  All comments are welcome.
> Please bear with me. I am trying to find delicate balance between form and content and to keep some
> semblance of rythm.  Milton´s original text is so beautiful that I am almost crying as I translate, but 
> those are tears of joy.
> 
> Nativity Ode
> 
> Modern Icelandic translation:
> 
> Jóladagsmorgunn
> 
> I
> 
> Þetta er sá mánuður, sú ljúfa morgunstund
> er konungur eilífðarinnar, sonur himinsins,
> fæddist af ektakvinnu og hreinni mey,
> til að færa oss frelsun himinsins;
> Því svo sungu hinir helgu spámenn og skáld,
> að hann mundi leysa oss frá ánauð dauðans,
> og stilla til varanlegs friðar milli oss og föðurins.
> 
> II
> 
> Þá dýrðarmynd, það fegursta ljós,
> og hinn mikla ljóma sinnar tignar,
> þar sem hann sat við háborð himnanna,
> með sameinaðri þrenningarmynd,
> Allt þetta yfirgaf hann fyrir oss,
> kvaddi ríki hins eilífa ljóss til að dvelja
> með oss í myrku húsi hinnar dauðlegu moldar.
> 
> III
> 
> Segðu mér gyðja himinsins, hefur þú ekki gjöf
> fram að færa til hins barnunga Guðs?
> hefur þú ekki vers, sálm eða óð,
> til að bjóða hann velkominn til lífsins,
> Nú meðan himnarnir hafa ei litið ljós sólar,
> og hafa enga sýn hinnar komandi birtu,
> er englar og tignir standa vörð í herdeildum ljóssins?
> 
> IV
> 
> Sjá, frá fjarlægu austri birtast þeir,
> vitringar leiddir af stjörnu, berandi fagran ilm:
> Ó, taktu á rás, færðu fyrst fram minn auðmjúka óð,
> og legðu hann að blessaðri fótskör hans;
> Njót þú þess heiðurs að fagna Drottni,
> og taka undir söng englakórs
> snortin heilögum eldi altaris hans.
>  
> 
>  
> 
> Sálmurinn (Hymn)
> 
>  
> 
> I
> 
> Það var í miðjum ofsa vetrar,
> er barn, fætt af himnunum sjálfum,
> lá í jötu vafið fátæklegum reifum;
> Náttúran hafði í þögulli undrun,
> lagt af allan sinn klunnaskap
> til að endurspegla dýrð meistarans:
> Hún hafði ei lengur löngun
> til að lifa gjálífi með elskhuga sínum, sólinni.
>  
> II
>  
> Með fögrum orðum
> biður hún mjúka goluna
> um að hylja sekt sína saklausum snjó.
> Að hylja sína nöktu skömm,
> þrungna syndugri ásökun,
> með heilagri meyjarhulu hvíts snævar,
> til þess að augu meistara hennar
> þurfi ekki að líta alla hennar ljótu vansköpun.
>  
> III
>  
> En ótta náttúrunnar sefar,
> hin fagureygða gyðja friðarins,
> sem birtist mjúklega krýnd ólífulaufi,
> klífandi niður himnafestinguna,
> hans ljúfi sendiboði,
> sem berst milli ástfanginna skýja
> á vængjum turtildúfunnar
> og sveiflar brúðarlaufi Venusar,
> til að semja frið um haf og land.
>  
> IV
>  
> Ekkert stríð, né átaks ómur,
> barst um heimsins víða völl:
> Spjót og skildir lágu við hvílu,
> og vígvagnar stóðu kyrrir við höll,
> ósnortnir af fjandmanna blóði.
> Herlúðrar voru ei lengur þeyttir
> og konungar heims sátu hljóðir,
> líkt og þeir vissu að þeirra hæsti Herra
> var nú gestur hér.
>  
> V
>  
> En friðsæl var sú nótt
> er prins ljóssins
> hóf friðarríki sitt á Jörðu:
> Vindurinn kyssti hugfanginn
> vötnin með mjúkum kossum,
> og hvíslaði í fögnuði til hafsins milda
> sem hafði nú gleymt öllum ofsa sínum,
> á meðan fuglar friðarins sátu íhugandi
> á andaktugum öldutoppunum.
>  
>  
> VI
> Dolfallnar stjörnurnar
> agndofa í djúpri undrun
> neituðu að beita áhrifum sínum
> og fljúga eftir himinbrautum,
> til að hleypa ljósi morgunsins að,
> sjálfri morgunstjörnunni.
> Heldur skinu þær á sínum geislandi brautum
> Þar til Herra þeirra mælti
> og bað þær setjast.
>  
> VII
>  
> Þótt drungi næturinnar
> Hefði vikið fyrir dagrenningu,
> Þá faldi sólin sig bakvið
> sjóndeildarhringinn í skömm,
> þar sem hin nýja veröld bað
> ei lengur birtu hennar.
> Sólin sá að enn stærri Sól
> var runnin upp
> heldur en skært ríki hennar
> og vagn gátu borið.
> 
>  
> 
> VIII
>  
> Fjárhirðar sátu í dagrenningu
> saman í haganum grænum,
> skemmtu sér með gárungsskap.
> Því hugur þeirra vissi ei,
> að hinn mikli Kristur
> var kominn til að dvelja meðal þeirra;
> Hugur þeirra var bundinn við ástir kvenna,
> eða ef til vill við kindur í haga.
> IX
>  
> Þá bárust þeim til eyrna
> tónar svo fagrir innst til hjarta,
> að hefðu verið öllum dauðlegum um megn,
> og svo fögur himnesk rödd
> svaraði heilli strengjasveit,
> að sálir þeirra ljómuðu af gleði:
> Loftið sjálft vildi ekki tapa hljómnum,
> heldur varðveitti hvern himneskan tón
> í þúsundföldu bergmáli himnanna.
>  
> 
> 
> 
> 
> 
> -- 
> Ingibjörg Elsa Björnsdóttir
> Brandugla slf. translations
> Erlurimi 8
> 800 Selfoss
> Tel. 891 7740 / 562 4776
> http://www.brandugla.is
> _______________________________________________
> Milton-L mailing list
> Milton-L at lists.richmond.edu
> Manage your list membership and access list archives at http://lists.richmond.edu/mailman/listinfo/milton-l
> 
> Milton-L web site: http://johnmilton.org/
-------------- next part --------------
An HTML attachment was scrubbed...
URL: <http://lists.richmond.edu/pipermail/milton-l/attachments/20131031/7176ac4e/attachment-0001.html>


More information about the Milton-L mailing list